Monday, December 26, 2011

मकरंद तो दिवाणा


डोळ्यात वाच माझ्या हे गीत भावनांचे
आता हवे कशाला खोटे वृथा बहाणे

कोन्यात बावरूनी पदरास वेढताना
लाजून गेली रंभा तुझिया अशा अदेने

ओठात दात रुतला, नयनात साद आहे
ये ना कवेत माझ्या कळु दे तुझे उसासे

उरला सवाल का तो तुझिया मनात राणी
जपल्या खुणेस आता, वदले तुझ्या बटेने

हळुवार मोगर्‍याची फुलली फुले कशाला
मकरंद तो दिवाणा झुलतो कसा नशेने.....

बेहेरे मकरंद

No comments:

Post a Comment