तुझ्या वागण्यानेच रातीस छळले मला ते
वियोगा तुझ्या साहले मीच सलले मला ते

किती दोष द्यावे जगाला कसे वागण्याचे
मनाचे तसे रूप खोड्याळ दिसले मला ते

मला वाटले मीच मेलो जसे रक्त आले
तुझे का दिसावे उरी श्वास रुतले मला ते

तुझी गे कुडी श्वास ते घेत होती जरासे
किती जिद्द होती तुझी आज कळले मला ते

जगाचीच आहे मक्या वाकडी वाट वेडी
तसा एक साधा असा मीच वळले मला ते

बेहेरे मकरंद