रूप तेही खास होते हास्य गाली गूढ होते
चालताना तोल गेला चालणे कमनीय होते

नयन ते करती इशारे होश तो नव्हता तीला ही
देत होती अन् बुलावे जीव घेणे भाव होते

मोकळ्या केसात काळ्या, गुंतलेली वाट होती
नेसलेले वस्त्र ते ही पारदर्शी सर्द होते

माळलेली ती फुले ही लाजली अन् झिंगली ही
ओठ ते नाजूक आणिक गाल लाली लाल होते

काय ललना ती असावी हे तिला माहीत नव्हते
लोक आले शोधुनी की या परीचे गाव कोठे

बेहेरे मकरंद