हीच का ती झिंगलेली रात आहे
थांब चंद्रा पेंगलेली जाग आहे

आज तो वणवा असा का पेटलेला
ही युगांची धुमसती गे आग आहे

काल तू नटली अशी की मैफिलीला
लोक देती दाद ती "क्या बात आहे"

रोज येती राजनेते भेटण्याला
ही भिकार्‍यांचीच आली साथ आहे

मी सखी अन् तू सखा तो आसमानी
या जीवाची त्या शीवाला साद आहे

त्या नभीच्या चांदण्याचे सुख घेऊ
पांघराया सागराची लाट आहे

मी कधी ना जाळलेला दर्भ साधा
आज गवतानेच केली राख आहे

वेळ वेळी वळवळे तो षंढ काटा
हीच वांझोट्या कलीची प्यास आहे

बेहेरे मकरंद