काल तुझ्या हातावरची रेषा पाहिली आणि वाटलं, माझ्या हातावरची कवितेची रेघ तुला द्यावी आणि कविता म्हणून तुलाच माझ्या हाती घ्यावी... पण मागाहुन कळालं, असं रेषा बदलून काही होत नसतं... कारण... वर... आभाळात... तो बसलेला असतो, रेषांची लांबी ठरवायला... आता मी हातावरच्या रेषांकडे बघणंच सोडलंय... मधूनच बघतो आता, तुझ्याकडे...  रेषांमधून कॉन्टॅक्ट करण्यापेक्षा सरळ बघणं बरं ना...!!!