Saturday, January 8, 2011

नियति.........


सावलीने कधी करुणा भाकावी

उजेडालाही मग लाज वाटावी



डोन्गरानी रुसाव्,समुद्रात लपाव

सर्व माशानी मग झाडावर जावुन बसाव



देवुन देवुन पाय तिला पायवाट बनवावी

अन्कुरन्याची निर्मिती वान्झ बनवुन टाकावी



कडेलोट जीवनाचा स्वरानी करावा

मागे एक बेसुर ताल पिच्छा पुरवत रहावा



आपल्याला जे सुलट वाटवाघळाने उलट म्हनाव

इथेच नियतिने खदाखदा हसाव



स्नेहा (देवराई )

No comments:

Post a Comment