Saturday, January 8, 2011

यातनान्चे पन्ख


यातनान्चे देउ का पन्ख माझ्या

बघ दुखात किति दुर उडता येत ते

सतीला आकान्ताने जळताना पाहिल का कधी

बघ तिच्या दुखाचा घट ठेउन मनी



नाचनारीच्या पायातला चाळ होतोस

अपमानाचा आवाज असतो प्रत्येक घुन्गराला



देवदासीच्या नवसाला पुरुन उरता येत?

दासी या शब्दाला भोगनार कोण मग?



अवदसा म्हनुन कपाळाला वगवतोस टिळा

बाल विधवेपेक्षा वाटतो कधी दारचा कुत्रा बरा



तु सौन्दर्याच्या खाणीतला हिरा .....चकाकनारच

पैलु पाडताना किति घण टाळनार मग



बायको होउन बघ ना नवर्‍याची कधी

करपेल स्वपनान्चे इन्द्रधनु त्याच्या नवरेशाही खाली



एकदा एक बलात्कारित स्त्री होशिल..

अपमनाच्या जीवघेण्या कळा उठतील तनामनात



बाईच्या गर्भातला मुलीचा गर्भ होतोस

बघ कसे खरवडुन काढुन तुला बाहेर देतील फेकुन



यातनान्चे घे ना तु माझ्या पन्ख

आणि एक तरी भरारी मारुन ये....................

बघ माझ दुखाच आकाश

आणि अश्रुनी भरलेले ढग...............



स्नेहा (देवराई)

No comments:

Post a Comment