Saturday, January 8, 2011

आयुष्याचे माझ्या कुणी क्षितिज झाकले............


शिंपित गेले चांदणे
सर्व आयुष्य माझे
चांदण्यांच्या प्रकाशातही
चन्द्र धूसर भासे

शब्द गोठतात गळा
अश्रू नयनी बांधले
आयुष्याचे माझ्या
कुणी क्षितिज झाकले

बेबन्द असला मल्हार
तरी श्रावण थबकतो
सूर मारव्याचे लावून
उगा मला झुरवतो

गर्दीत आठवांच्या तुझ्या
मीच गेले हरवून
प्रतिसाद दे एकदाच
जाईन मी मुक्त होऊन


स्नेहा ( देवराई )

No comments:

Post a Comment