मी.......

वाटे घातलेत आयुष्याचे
मी नाही, तुम्हीच माझ्या
उभी मी निस्तब्ध, निशब्द
या वैराण आयुष्यात

जिकडे जाव तिकडे फुले
पण ती तुमची
काटे त्या बरोबरचे
आहेत माझ्या वाट्याला

पाण्यात डोकवून सुद्धा
नाही दिसत प्रतिबिंब
इतकी सोलवट्ली गेली
आता मीच माझी नाही

जळाव की नाही पटकन
लाकडानी आता सारणावरच्या
पण हे सर्व उभे कोल्हे
भिजवत आहे उगीच अश्रूनी त्याना