Saturday, January 8, 2011

प्राक्तनाची जळ्मटे.............


पिवळा धम्मक गुलमोहर

जमिनिवर पड्ला

जसा पानान्मधुन

भास्करच सान्ड्ला



चाळ्नीच्या जाळीतुन

चन्द्र पाहिलेला

ठिकर्‍या ठिकर्‍या उडलेला

मला मात्र भासलेला



निजुन स्वप्न पहानार्‍यानो

नका येउ देउ स्वप्नाना

चान्द्ण्याचा प्रत्येक कोन

काढेल रक्ताची धार



वडाच्या झाडाला बन्दिस्त...

कोणी?? किती दोरे???

त्या पारमब्यानिच धरावे

बान्धनार्‍यान्चे गळे



रात्रिच्या गर्भात फक्त

घुबडाचे डोळे चकाकती

काजवे समजुन चालले

हे अवसेच्या राती



प्राक्तनाची आयुष्याला

लागली बघा जळ्मटे

हा परत एक चालला

कोळि परत गुरफटायला



स्नेहा (देवराई )

No comments:

Post a Comment